Mapa strony  Logowanie    Wersja do druku     
 
  Strona głównaDziałalnośćZakład Integracji Europejskiej (ZIE)Unia Europejska.pl (d. Wspólnoty Europejskie)Abstrakty1/2014
Szukaj:   
 

 
Rada Programowa
Kolegium Redakcyjne
Wymogi redakcyjne
Procedura kwalifikacji artykułów do publikacji
Lista recenzentów
Warunki prenumeraty
Spis treści numerów wg roczników
Abstrakty
1/2011
2/2011
3/2011
4/2011
5/2011
6/2011
1/2012
2/2012
3/2012
4/2012
5/2012
6/2012
1/2013
2/2013
3/2013
4/2013
5/2013
6/2013
1/2014
2/2014
3/2014
4/2014
5/2014
6/2014
1/2015
2/2015
3/2015
4/2015
5/2015
6/2016
1/2016
2/2016
3/2016
4/2016
5/2016
6/2016
Egzemplarze on-line
Najczęściej cytowane artykuły w czasopiśmie





 

1/2014

Silna współzależność gospodarek Unii Europejskiej i Rosji - powiązania handlowe

Wojciech Mroczek

Obserwowana w ostatnim czasie dyskusja na temat wprowadzenia ewentualnych sankcji handlowych przez Unię Europejską wobec Rosji po aneksji Krymu i brak decyzji w tej kwestii wskazują na bardzo dużą współzależność obu gospodarek. Rosja jest bowiem z jednej strony jednym z największych rynków eksportowych Unii, a z drugiej - jej głównym dostawcą surowców energetycznych. Przerwanie dostaw mogłoby silnie zakłócić funkcjonowanie europejskiej gospodarki.
Znaczenie rynku rosyjskiego dla poszczególnych krajów Unii Europejskiej jest zróżnicowane. Wynika to przede wszystkim z geografii oraz powiązań historycznych. Rosja jako partner handlowy ma największe znaczenie dla trzech krajów bałtyckich, Finlandii i Polski. Ta grupa krajów jest zatem najbardziej narażona na zakłócenia w handlu z Rosją. Natomiast dla krajów Europy Zachodniej znaczenie Rosji jest znacznie mniejsze. Bardziej szczegółowo w artykule analizowane są handlowe i inwestycyjne powiązania Polski i Rosji.
Słowa kluczowe: inwazja, sankcje gospodarcze, Rosja, Unia Europejska, Ukraina.
Kody JEL: F14, F23, F62.


Ocena sytuacji gospodarczej w Unii Europejskiej i w Polsce w ramach semestrów europejskich

Elżbieta Kawecka-Wyrzykowska

Europejski semestr to unijny kalendarz koordynacji polityki gospodarczej państw członkowskich UE, realizowany od 2011 r. Jest on podstawą nowego systemu nadzoru polityki gospodarczej, zwłaszcza budżetowej. W pierwszym półroczu danego roku państwa przygotowują różne dokumenty i otrzymują zalecenia od unijnych instytucji. W drugim półroczu narodowe semestry są wdrażane. Zasadniczym ich celem jest zapewnienie stabilnych finansów publicznych w państwach UE oraz lepsze uwzględnienie wymiaru europejskiego (wspólnych celów wytyczonych w strategii Europa 2020) w planowaniu krajowych strategii gospodarczych.
Celem artykułu jest dokonanie oceny funkcjonowania semestrów europejskich - w wymiarze ogólnym i w odniesieniu do konkretnej sytuacji w polskiej gospodarce.
Przedstawiono istotę semestru. Na tym tle przeanalizowano główne dokumenty przygotowywane w trakcie semestru, w tym roczną analizę sytuacji gospodarczej w UE w 2013 r., która rozpoczęła semestr w 2014 r. Omówiono też najnowsze zalecenia Rady przyjęte wobec Polski (pochodzą z lipca 2013 r.) oraz ocenę polskiego raportu konwergencji z 2013 r.
We wnioskach wskazano na wady i zalety mechanizmu semestru. Do pierwszych zaliczono m.in. długi cykl przygotowywania i dyskutowania objętych nim dokumentów, co sprawia, że zalecenia unijnych instytucji nie zawsze dobrze odzwierciedlają realia sytuacji. Istotniejszym mankamentem jest to, że większość zaleceń nie ma charakteru wiążącego, szczególnie dla państw spoza strefy euro.
Zaletą semestru jest to, że proces kształtowania narodowych polityk ekonomicznych został poddany kontroli i ocenie przez unijne instytucje. Umożliwia to odpowiednio wczesne wykrywanie makroekonomicznych zagrożeń i udzielanie wskazówek przez Komisję i Radę. Ponadto Komisja monitoruje, czy państwa członkowskie podejmują działania niezbędne do poprawy sytuacji.
Słowa kluczowe: koordynacja polityki gospodarczej, semestr europejski, dokumenty programowe.
Kody JEL: E61, F15, F63, P11.


Fundusze unijne na lata 2014-2020. Programowanie na poziomie unijnym i krajowym

Marek Świstak

Wejście w życie pakietu rozporządzeń dotyczących okresu programowania 2014-2020 skłania do refleksji na temat spójności tego procesu na poziomie unijnym i krajowym. Jest to istotne z punktu widzenia systemu wydatkowania środków unijnych w Polsce. Wejście w życie z początkiem roku pakietu rozporządzeń kończy dyskusję na temat wieloletnich ram finansowych na poziomie unijnym i rozpoczyna oficjalnie prace na poziomie krajowym. Zadania państw członkowskich na tym etapie są kluczowe, ponieważ dotyczą nie tylko przełożenia priorytetów rozwojowych UE na poziom krajowy, ale także konstrukcji systemu zarządzania zgodnie z zasadą zintegrowanego podejścia do rozwoju regionalnego. Dlatego celem artykułu jest analiza spójności procesu programowania na lata 2014-2020 na poziomie unijnym i krajowym.
Słowa kluczowe: programowanie, fundusze Unii Europejskiej, zintegrowane podejście, program operacyjny.
Kody JEL: O20, D72, K20, R12.


Powracająca presja migracyjna na południe Europy. Czy unijna polityka migracyjna podoła wyzwaniom?

Kinga Szczawińska

Tragedia, która miała miejsce na początku października 2013 r. u wybrzeży Lampeduzy, zwróciła oczy całego świata na problem nielegalnej imigracji do Unii Europejskiej, ale także na katastrofalną sytuację w państwach pochodzenia imigrantów. W związku z tym wydarzeniem, jak i trudną sytuacją migracyjną w Europie powstałą jeszcze w 2011 r. w wyniku wybuchu Arabskiej Wiosny, rządy państw członkowskich Unii Europejskiej zdecydowały o kompleksowym podejściu do zjawiska nieuregulowanej imigracji celem ustanowienia najskuteczniejszych metod jej zwalczania. W tym celu powstało szereg instrumentów legislacyjnych i politycznych stanowiących zestaw działań stanowiących odpowiedź na presję migracyjną na granice zewnętrzne UE. Z uwagi na niezakończony konflikt w Syrii, początek walk w środkowej Afryce, a także niespokojną sytuację na Ukrainie można mieć pewność, że ich skuteczność będzie stale poddawana próbie.
Słowa kluczowe: Unia Europejska, Przestrzeń Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, presja migracyjna, nielegalna imigracja, solidarność wewnątrzeuropejska.
Kody JEL: F22, K37, Y80.


Znakowanie żywności modyfikowanej genetycznie - rozwiązanie problemu czy przeszkoda w podpisaniu transatlantyckiej umowy o wolnym handlu?

Ewa Kaliszuk

W rokowaniach w sprawie umowy o transatlantyckim partnerstwie w dziedzinie handlu i inwestycji (Transatlantic Trade and Investment Partnership - TTIP) za szczególnie trudną kwestię uważa się problematykę organizmów genetycznie zmodyfikowanych (Genetically Modified Organisms - GMO), zwłaszcza żywności transgenicznej. Przyczyną jest całkowicie odmienne podejście do kwestii inżynierii genetycznej w Unii Europejskiej i w Stanach Zjednoczonych, a w konsekwencji - różne systemy żywnościowe obu partnerów handlowych. W UE - żywność genetycznie modyfikowana (GM), dopuszczona do obrotu, musi być oznakowana, w USA nie ma takiego wymogu. W artykule przedstawiono przyczyny leżące u podstaw tego odmiennego podejścia oraz jego ewolucję. Następnie zbadano potencjalny wpływ zmian w podejściu do znakowania żywności GM w amerykańskim i europejskim społeczeństwie na uregulowanie tych kwestii w systemach prawnych USA i UE oraz w przyszłej umowie TTIP. W badaniu potencjalnych opcji rozwiązania problemu znakowania odwołano się do rozwiązań przyjętych w podpisanej w 2013 r. między USA i UE umowie o partnerstwie w handlu produktami ekologicznymi.
Słowa kluczowe: Transatlantyckie Partnerstwo w Dziedzinie Handlu i Inwestycji, gospodarka rolno-żywnościowa, GMO, zasada ostrożnościowa, równoważna ekwiwalentność.
Kody JEL: F15, Q17, L65.